Afganistan'ın 3 bin metre yüksekliğindeki sarp dağlarında, Bumburet, Rumbur ve Biriu gibi derin vadilerde yaşayan Kalaş kabilesi, binlerce yıllık geleneklerini sürdürerek endemik topluluklar arasındaki yerini koruyor.
Büyük İskender'in Soyundan Geldiklerine İnanılıyor
Kalaşlar, inançları, fiziksel görünümleri ve yaşam biçimleriyle çevrelerindeki diğer halklardan belirgin şekilde ayrılıyor. En dikkat çekici inanışları ise Büyük İskender'in soyundan geldikleri yönünde. M.Ö. 2. yüzyılda Asya'yı fethetmek için yola çıkan Büyük İskender'in, Hindikuş Dağları'nda hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan seferi sırasında ülkelerine dönmeyen ordusunun bir kısmının bu bölgeye yerleştiği ve Kalaşların bu askerlerin torunları olduğuna inanılıyor.
Geleneksel Yaşam ve Tehlike Altındaki Dil
Günümüzde yaklaşık 4 ila 5 bin kişi olduğu tahmin edilen Kalaşlar, 3 vadide yoğunlaşmış durumda ve Pagan kültürünü yaşatıyor. Bu vadilerde yalnızca Kalaşlar değil, Müslümanlar da bir arada yaşıyor. Hint-Avrupa dil ailesine ait olan ve Kalaşların konuştuğu Burruşeski dili, UNESCO'nun tehlike altındaki diller listesinde yer alıyor. Kalaşlar, bir arada yaşadıkları Müslümanlarla Çitralce ve Urduca aracılığıyla iletişim kuruyor. Bu ulaşımı zor dağlık bölgelere varmak, coğrafi engellerin yanı sıra askeri ve polis kontrol noktalarını aşmayı gerektiriyor. Kalaşların günlük yaşamları da oldukça ilginç. Ekmeklerini hala değirmenlerde öğüttükleri unla yapan kabile, bulaşıklarını ise akan ırmaklarda yıkıyor. Geleneklerine göre kız çocuklarının saçlarını farklı şekillerde ören Kalaşlar, bu işlem öncesinde saçlarını ırmak suyuyla yıkıyor. Tarım ve hayvancılıkla geçimlerini sağlayan Kalaşlarda, özellikle kadınların giydiği renkli elbiseler ve başlarına taktıkları "şuşut tekke" adı verilen kepler dikkat çekiyor. Kadınlar ve kız çocukları, yıl içinde kutladıkları en büyük bahar festivali olan "Çilam Coşhi" gibi özel zamanlarda yüzlerine dövmeler de yapıyor.
