Bilim insanları, deniz seviyesindeki yükselişin milyonlarca insanı yerinden edeceğini ve bazı şehirleri kaçınılmaz bir sona sürükleyeceğini belirtiyor. Bu durum, küresel çapta bir "sürgün" dalgası yaratma potansiyeli taşıyor.
ÇÖKÜŞÜ HIZLANDIRAN FAKTÖRLER
Eski bir bataklık üzerine kurulan Endonezya'nın başkenti Jakarta, yılda 17 santimetre gibi endişe verici bir hızla çöküyor. Bu durum, 2007'deki büyük sel felaketinin ardından başkentin Nusantara'ya taşınması kararının ardındaki önemli nedenlerden biri olarak gösteriliyor. Kıtalararası enerji ticaretinin merkezi olan Kahire, 2050 yılına kadar topraklarının önemli bir kısmını kaybedebilir. Bu durum, 1,5 milyon insanın yerinden edilmesine ve Nil Deltası'nın tarımsal çöküşüne yol açarak bölge ekonomisini derinden etkileyebilir. Deniz seviyesinden sadece 1,8 metre yükseklikte bulunan Miami ise 2060 yılına kadar şehrin büyük bir bölümünü sulara teslim etme riskiyle karşı karşıya. Kıyı şeridindeki milyar dolarlık gayrimenkul projeleri, bu doğal felaketin maliyetini artırıyor. Küresel ortalamadan daha hızlı çöken Manila, doğal savunma hattı olan mangrov ormanlarını kaybetmenin bedelini ödüyor. Aşırı yeraltı suyu kullanımı ve Taal Yanardağı'nın sismik aktivitesi, şehri daha da istikrarsız hale getiriyor. Hindistan ve Bangladeş'te aşırı yeraltı suyu kullanımı ve nehir taşkınları, on milyonlarca insanı "iklim mültecisi" yapma potansiyeli taşıyor. Bangkok ve Yangon ise hem sellerle hem de jeolojik risklerle mücadele ediyor. Uzmanlar, buzulların erimesindeki temel nedenin fosil yakıt kullanımı olduğunu vurgularken, yeraltı sularının plansız çekilmesi ve kıyı ormanlarının tahribatı gibi faktörlerin de krizi derinleştirdiğini belirtiyor. 2100 yılına kadar deniz seviyesinde yaşanması beklenen 2 metrelik yükselme, modern şehircilik anlayışının köklü bir değişime gitmesi gerektiğini gözler önüne seriyor.
