Gaziantep'in Şahinbey ilçesinde, 68 yaşındaki Nurettin Büyükkörükçü, 1976'da dayısının yanında çırak olarak başladığı saat tamirciliğini, 8 metrekarelik dükkanında yarım asırdır sürdürüyor. Ancak, bir zamanların gözde mesleği olan bu iş, günümüzde gençlerin ilgisini çekmediği için çırak bulunamıyor, meslek yok olma tehlikesiyle karşı karşıya.
BİR ÖMÜR AKREPLE YELKOVANIN PEŞİNDE
Nurettin Büyükkörükçü, ilkokul yıllarında başladığı mesleğinde, dayısından öğrendiği inceliklerle ustalaştı. 1984'e kadar çıraklık ve kalfalık yaptıktan sonra, 1985'te askerden dönüp kendi dükkanını açtı. Özellikle antika saatlerin tamiriyle uğraşan Büyükkörükçü, mesleğine duyduğu sevgiyi hiç kaybetmedi, 'tik tak' sesleri ve zamanın akışına tanıklık ederek geçen yıllarını anlatıyor.
TEKNOLOJİNİN GÖLGESİNDE KAYBOLAN BİR ZANAAT
Büyükkörükçü, 1990'lı yıllarda işlerin iyi olduğunu, ancak 2000'lerden itibaren teknolojinin gelişmesi, özellikle cep telefonlarının yaygınlaşmasıyla mesleğin cazibesini kaybettiğini belirtiyor. Eskiden herkesin giremediği bu meslek, artık gençlerin ilgisini çekmiyor, sabır ve emek gerektiren ince işçilik gerektirdiği için yeni nesil tarafından tercih edilmiyor.
SON DEMLERİNİ YAŞAYAN BİR MESLEĞİN ÇIĞLIĞI
Saat tamirciliğinin son demlerini yaşadığını ifade eden Büyükkörükçü, bu meslek sayesinde evlenip çocuklarını büyüttüğünü, ancak şimdi gençlerin heves etmemesi nedeniyle mesleğin sürdürülmesinin zorlaştığını söylüyor. Sevgisi olmayanın yapamayacağı bu işi, ayakta tutmaya çalışırken, mesleğin geleceği konusunda endişelerini dile getiriyor.
