ABD'de tek başına 3 milyona kadar terk edilmiş petrol ve gaz kuyusu bulunuyor. Pek çoğunda hâlâ petrol veya doğal gaz olmasına rağmen, sahipleri pompalamaya devam etmenin değmeyeceğine karar vermiş durumda. Eclipse Energy CEO'su Prab Sekhon, TechCrunch'a verdiği demeçte, "Her şeyi denediler" dedi ve ekledi: "Hâlâ geride çok miktarda petrol var."
PETROLÜ MİKROPLAR YİYOR, HİDROJEN ÇIKIYOR
Eclipse'in o petrolü geri kazanmanın bir yolu yok, ancak onların içerdiği enerjinin bir kısmını yüzeye çıkarmanın bir yolu var. Daha sert pompalamak veya petrolü yüzeye zorlamak için bir şey enjekte etmek yerine, Eclipse petrol moleküllerini yemeleri ve hidrojenlerini serbest bırakmaları için mikroorganizmaları aşağı gönderiyor. Şirketlerin viskoz petrolle değil, sadece hidrojen gazıyla uğraşması gerekiyor. Sekhon, "Hidrojen çok daha kolay akar" diyerek, onu kuyudan çıkarmanın daha kolay olduğunu belirtti.
KÜRESEL BİR İŞ BİRLİĞİNE DOĞRU
Cemvita'dan ayrılarak kurulan ve Houston merkezli olan startup, geçen yaz Kaliforniya'daki San Joaquin Havzası'ndaki bir petrol sahasında bu teknolojiyi gösterdi. Şimdi ise, TechCrunch'a özel olarak açıkladığı üzere, bu teknolojiyi dünya çapında konuşlandırmak için petrol sahası hizmetleri şirketi Weatherford International ile ortaklık kuruyor. İlk projeler Ocak ayında başlayacak. Sekhon, Weatherford ile ilişkilerini tanımlarken, "Onlar ekibimizin bir uzantısı" dedi ve ekledi: "Operasyonel kolumuz olacaklar."
DÜŞÜK KARBONLU VE EKONOMİK HİDROJEN HEDEFİ
Daha önce Gold H2 olarak bilinen Eclipse, bu teknolojiyi son birkaç yıldır geliştiriyor. İşe en uygun olanları bulmak için, petrol kuyularında doğal olarak bulunan ve petrol ile akiferlerde tutulan suyun arayüzünde yaşayan mikroorganizmaları örnekliyor. Mikroorganizmalar petrolü tükettikçe, onu hidrojen ve karbondioksite ayırıyor. Her ikisi de daha sonra yüzeye akıyor ve Eclipse ile ortakları eninde sonunda ikisini ayıracak. Karbondioksitin yaklaşık yarısının rezervuarda kalması, diğer yarısının ise özel ekipmanlarla yakalanıp depolanması veya kullanılması muhtemel. Sekhon'un belirttiği hedef, kilogram başına yaklaşık 50 sent gibi bir maliyetle düşük karbonlu hidrojen üretmek; bu, doğal gazın endüstriyel bir tesiste parçalanmasıyla elde edilen ve daha fazla karbondioksit salan hidrojenle aynı fiyat. Ortaya çıkan hidrojen petrokimya tesislerinde kullanılabilir veya enerji için yakılabilir. Sekhon, "Bu, bir yükümlülüğü alıp temiz bir enerji varlığına dönüştürmek" diyerek süreci özetledi.
